Vandaag eerst weer een lange dag gehad op school waar ik lang met mijn CV voor stage bezig ben geweest en hierna weer bedrijven zoeken waar ik eventueel stage zou willen lopen na de kerst. ’s Ochtends met mijn moeder mee kunnen rijden naar school en terug met de trein en dan vanaf het station weer naar huis gelopen. Thuis heb ik nog even de laatste dingetjes aan mijn CV gedaan. Natuurlijk ook even met trost aan mijn ouders laten zien. Verder heb ik thuis niet zo heel veel gedaan.

Op school had ik ook nog even gebeld met een mevrouw van Health Caddy. Zij organiseren een bijeenkomst waar mensen naartoe komen die ook hun voorste kruisband hebben afgescheurd. Dit doen zij om veel informatie en verhalen te krijgen voor mensen die net hun voorste kruisband hebben afgescheurd en daarom wel wat informatie kunnen gebruiken over hoe en wat. Als het goed is is deze bijeenkomst zaterdag 17 oktober aanstaande. Ik heb zin om hier naartoe te gaan, want ik heb natuurlijk wel een bijzondere ervaring. De normale hamstring methode en Lars Ligament, doordat ik al een volledige revalidatie achter de rug heb en nu weer bezig ben met een revalidatie kan ik goed het verschil uitleggen en wat de voordelen zijn van deze Lars en misschien dat andere mensen dan ook voor een Lars kiezen. De rede waarom ik voor deze Lars heb gekozen is dat ik voor de 2e keer binnen 15 maanden mijn voorste kruisband heb afgescheurd. Een donor pees met weer 6 weken krukken en 9-12 maanden revalidatie zagen mijn vader en ik niet zitten en daarom zijn wij via via in contact gekomen met Raymond Lansink. Hij heeft voor ons een gesprek geregeld met Dr. Bellemans in België, na dat gesprek hebben wij besloten om deze in Nederland unieke Lars band te nemen, omdat het de revalidatie tijd aanzienlijk verkort en je bent ook sneller weer mobiel. Dus je kan je werk sneller oppakken en in mijn geval kon ik ook na 2/3 weken weer zelf naar school.

Na het eten heb ik boven even fifa gedaan en mijn fysio even een berichtje gestuurd om te vragen of ik vanavond op het normale veld rondjes mocht gaan lopen met de bal aan mijn voet. Het mocht maar dan alleen gecontroleerd en in voorwaartse richting en rustig draaien. Toen ik dit bericht kreeg heb ik even de trainer van de A1 een berichtje gestuurd om te vragen of het goed was als ik bij hun rondom het veld ging lopen en dat ik een bal van hun ging lenen.

Kwart voor 8 had ik mijn spullen gepakt en ben ik naar SDC gefietst waar ik mij even heb omgekleed. Het was erg wennen om op normaal gras te lopen. Het voelde een stuk zwaarder aan dan op het kunstgras en gewoon als de weg waar ik eerst alleen nog maar op liep. Ik was niet bang zoals de eerste keer, ik had veel vertrouwen in mijn knie en ik wist dat ik met alle gemak rondjes kon gaan lopen met de bal aan mijn voet. Na een aantal rondjes met de bal gelopen heb ik de bal aan de kant gelegd en heb ik op een iets hoger tempo gelopen en hierna heb ik 100 meter rustig aan gelopen en dan even 50 meter op een hoger tempo lopen en dan weer 100 meter rustig en weer 50 meter hoog tempo. Dit heb ik 3x gedaan, ik merkte hierbij dat mijn conditie nog niet helemaal top is, maar ook dat komt langzaam weer terug. Ik moet even het hardlopen weer oppakken, ik heb nu al een tijdje niet hardgelopen. Na het lopen heb ik met een andere geblesseerde speler van de A1 een balletje over gepasst en een beetje hooghouden.

Ik ging er al wel vanuit dat het goed ging, maar dat ik helemaal niks merkte had ik niet verwacht. Het enige waar ik een beetje bang voor was dat ik in een polletje stond en dat ik dan naar binnen klapte. Deze gedachte was ik na de eerste rondjes al wel weer kwijt omdat het lekker ging.

Weer een stap dichterbij het uiteindelijke doel!!

Benieuwd hoe het verder gaat volg dan deze website of mijn twitter pagina.

Ik houd mijn revalidatie ook bij om mijn instagram. Dus hierop kunt u mij ook gaan volgen als u benieuwd bent.